Wyspy Sołowieckie - sacrum i profanum

 

1 marca 2011 roku w Muzeum Niepodległości w Warszawie rozpoczął się cykl spotkań „Przez tundrę, tajgę i stepy. Śladami polskich zesłańców”. Uczniowie klas II i III – w ramach lekcji wiedzy o kulturze i historii – uczestniczyli w pierwszym tego typu spotkaniu pt. „Wyspy Sołowieckie – sacrum i profanum. Religia, historia i turystyka”.

Prelekcja przygotowana przez pracowników muzeum – dr Annę Milewską-Młynik i Reginę Madej-Janiszek – wzbogacona została archiwalnymi i współczesnymi zdjęciami regionu Morza Białego oraz muzyką cerkiewną. Spotkanie to miało na celu pokazać Wyspy Sołowieckie w kontekście historyczno-geograficzno-turystycznym. Myślę, że dla wielu z nas ciekawą rzeczą mogło być zobaczenie zachowanych do dzisiaj na tym terenie śladów pierwszych sowieckich łagrów, które powstały tam po I wojnie światowej. Także bogactwo i różnorodność piękna przyrody archipelagu oraz ciekawy zespół prawosławnej architektury klasztornej podkreśla słuszność wpisania tego miejsca na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO i zachęca do bliższego poznania Wysp Sołowieckich.